ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ»

ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ 8ΗΣ ΜΑΪΟΥ 2022

 


-Κύριε Φραγγίδη, να ξεκινήσουμε τη συνέντευξη από τις σημερινές εκλογικές διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Τι σηματοδοτούν και ποιος είναι ο στόχος;

Μετά από αρκετά χρόνια, πραγματοποιείται σήμερα μια εκλογική διαδικασία για την ανάδειξη των νέων Νομαρχιακών και Τοπικών οργανώσεων και την εκλογή αντιπροσώπων για το 3ο συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Παράλληλα, θα τεθεί σε ψήφιση και η  επιλογή ονόματος της παράταξής μας. Οι εκλογές των νέων οργάνων είναι ένα ορόσημο στην πορεία ανασυγκρότησης, ανανέωσης και εξέλιξης του κόμματός μας. Μετά την εκλογή Προέδρου, είναι το επόμενο βήμα για τη δυναμική επιστροφή του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής στα πολιτικά δρώμενα του τόπου. Θέλουμε να αναδειχθούν άνθρωποι που έχουν την εκτίμηση της κοινωνίας και διάθεση για προσφορά. Φιλοδοξούμε σε μια  ενεργή συμμετοχή των μελών μας, δηλωτική της ανάκτησης του ενδιαφέροντος για τις δημοκρατικές συμμετοχικές διαδικασίες, που είναι απαραίτητες για ένα κόμμα ανοιχτό στην κοινωνία, συμπεριληπτικό και αξιοκρατικό. Ένα κόμμα με την ικανότητα να διαμορφώνει αποτελεσματικές θέσεις και πολιτικές απέναντι στα σύγχρονα προβλήματα.

-Ταυτόχρονα βέβαια όσοι προσέλθουν στις κάλπες, θα κληθούν πέρα από πρόσωπα να επιλέξουν και για την αλλαγή ονόματος της παράταξης. Είναι θα λέγατε τελικά θέμα διαδικαστικό ή θέμα ουσίας και ποια είναι η δική σας επιλογή;

Τα ονόματα των κομμάτων έχουν τη δική τους συμβολική σημασία. Το όνομα στοχεύει στην ενδυνάμωση των δεσμών του κόμματος με τη βάση του, τους ψηφοφόρους που το ανέδειξαν. Μπορεί να το συνδέει με τις ιστορικές ρίζες του, να δηλώνει τη διεύρυνση της απήχησής του ή την αλλαγή που φιλοδοξεί να επιφέρει.  Καλλιεργεί την συλλογική κομματική συνείδηση.

Στις 8 Μαΐου, τα χιλιάδες μέλη του κόμματός μας αποφασίζουν με ποιο όνομα θα κατέβει οι παράταξη στις επόμενες εθνικές εκλογές. Πιστεύω ότι αποφάσεις που είναι σημαντικές για τον πολιτικό μας φορέα, όπως η συγκεκριμένη, οφείλουν να λαμβάνονται μέσω ενός τέτοιου κομματικού δημοψηφίσματος. Πρόκειται, λοιπόν, για μια ουσιαστική και όχι τυπική διαδικασία.

Όσο για την προσωπική μου επιλογή, αν και έχω, δεν θα ήθελα να προκαταλάβω τους πολίτες που θα προσέλθουν στην κάλπη. Νομίζω είναι προτιμότερο να υπάρξει αυθόρμητη και όχι καθοδηγούμενη επιλογή όσον αφορά στο όνομα. Ο κύριος στόχος είναι το όνομα να εκφράζει τους πολίτες, όχι τους πολιτικούς.

-Με την ιδιότητά σας ως τομεάρχης Υγείας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, θα ήθελα να μας ενημερώσετε για τις θέσεις της παράταξης με αφορμή και όσα συζητήθηκαν στο πρόσφατο Περιφερειακό Προσυνέδριο του κόμματος για τη Δημόσια Υγεία.

Επιδίωξη της παράταξής μας είναι η ανάπτυξη και ο εκσυγχρονισμός του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, με  καθολική κάλυψη του πληθυσμού, ίσα δικαιώματα για τους ασφαλισμένους και ίσες ευκαιρίες για τους επαγγελματίες υγείας.

Οι αυξημένοι υγειονομικοί κίνδυνοι των τελευταίων χρόνων με την πανδημία, τις προσφυγικές ροές, την οικονομική ύφεση, την κλιματική κρίση, τις φυσικές καταστροφές και πρόσφατα με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ανέδειξαν τη μεγάλη σημασία της Δημόσιας Υγείας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, η ανάπτυξη ενός αποτελεσματικού δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, που θα προκύψει μέσα από την αναδιοργάνωση, την ενίσχυση και τον συντονισμό των δομών και των υπηρεσιών της,  είναι πρωταρχικής σημασίας. Στις προτεραιότητες της Πολιτείας χρειάζεται να είναι η ενημέρωση, η προστασία της υγείας και η πρόληψη,  όχι μόνο η επείγουσα περίθαλψη και θεραπεία. Ο οργανωμένος προ-συμπτωματικός πληθυσμιακός έλεγχος και η αντιμετώπιση του υγειονομικού αναλφαβητισμού των πολιτών, οφείλουν να μπουν σε πρώτο πλάνο.

Η γήρανση του πληθυσμού, οι χρόνιες ασθένειες και η συνολική φροντίδα αποκατάστασης από ασθένειες ή ατυχήματα είναι μείζονα θέματα, στα οποία δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα η δέουσα προσοχή.

Από την πλευρά της διοίκησης της υγείας, απαιτείται η ολοκλήρωση ενός ενιαίου, διαδραστικού ψηφιακού περιβάλλοντος, μέσα στα σύγχρονα πρότυπα και με επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.

Επίσης, υπάρχει ανάγκη για μια νέα φαρμακευτική πολιτική, με ενδεικτικούς στόχους το πλησίασμα της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, την ελάφρυνση της επιβάρυνσης των οικονομικά ασθενέστερων αλλά και την καταπολέμηση της πολυφαρμακίας, τον έλεγχο της χρήσης φαρμάκων και την τόνωση της εγχώριας παραγωγής.

Η ψυχική υγεία και οι εξαρτήσεις είναι ένας άλλος τομέας στον οποίο χρειάζεται να δώσουμε έμφαση. Η πανδημία και η οικονομική κρίση  ανέδειξαν εμφατικά το ήδη μεγάλο κενό θεραπείας στην ψυχική υγεία ενηλίκων και παιδιών. Προβλήματα τομεοποίησης,  προσβασιμότητας, ποιότητας, στελέχωσης, υπονομεύουν σοβαρά την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών στον τομέα αυτό.

Τέλος, το   Εθνικό Σύστημα Υγείας, μετά από σαράντα χρόνια προσφοράς στον πολίτη, χρειάζεται να ανασυγκροτηθεί. Είναι απαραίτητη η ενδελεχής χαρτογράφηση των αναγκών του και στη συνέχεια η ενίσχυσή του σε όλα τα επίπεδα και κυρίως σε προσωπικό. Χρειάζεται να εκσυγχρονιστεί, ώστε να καλύπτει επαρκώς τις υγειονομικές ανάγκες της κοινωνίας. Βέβαια, το σύστημα υγείας της χώρας, έχει ανάγκη συνολικής θεώρησης,  όχι μόνο ο δημόσιος αλλά και ο ιδιωτικός τομέας.

Για να γίνουν όλα αυτά, χρειάζεται άντληση πόρων από πολλές πηγές.  Χρειάζεται αύξηση του προϋπολογισμού για την υγεία αλλά και κατάλληλη αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πακέτων στήριξης. Δωρεές, επενδύσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα, όλα μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά, με προϋπόθεση τη διαφανή και ορθή αξιοποίησή τους.

-Είναι γεγονός πάντως πως στα δύο χρόνια του κορωνοϊού, οι γιατροί, οι νοσηλευτές και οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία σήκωσαν και εξακολουθούν να σηκώνουν ένα τεράστιο βάρος…

Οι θεματοφύλακες της υγείας των πολιτών αυτά τα δύσκολα χρόνια του κορωνοϊού ήταν και είναι το ιατρονοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό των δημόσιων δομών υγείας. Οι άνθρωποι αυτοί «έβαλαν πλάτη», εργαζόμενοι στην πρώτη γραμμή, όχι μόνο πέρα από τα όρια των αντοχών τους, με εξαντλητικά ωράρια και χωρίς άδειες, αλλά και με κίνδυνο της δικής τους υγείας και ζωής. Δεν είναι λίγοι οι υγειονομικοί που μολύνθηκαν, βιώνουν ακόμα τις συνέπειες της νόσησης ή έχασαν τη ζωή τους από τον κορωνοϊό.  Δυστυχώς, όμως, η Πολιτεία δεν έχει ακόμα αναγνωρίσει τη συμβολή τους, εντάσσοντάς τους στα βαρέα και ανθυγιεινά. Η παράταξή μας έχει καταθέσει σχετική τροπολογία πάμπολλες φορές, χωρίς δυστυχώς να έχει εισακουσθεί μέχρι τώρα.

-Η πανδημία πάντως κ. Φραγγίδη, ανέδειξε παθογένειες της δημόσιας υγείας που για πολλά χρόνια ταλαιπωρούν τους πολίτες και ειδικά τους κατοίκους των νησιών, οι οποίοι λόγω της υποστελέχωσης των δομών από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο νησί ταλαιπωρούνται. Ποιες είναι οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής;

Η πανδημία έφερε στην επιφάνεια πρωτόγνωρες προκλήσεις για το σύστημα υγείας στην Ελλάδα. Προβλήματα και παθογένειες που   προϋπήρχαν και κρύβονταν «κάτω από το χαλί», με την πανδημία αποκαλύφθηκαν. Η απουσία χαρτογράφησης των υγειονομικών αναγκών, η έλλειψη οργάνωσης και ενεργοποίησης της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η ελλιπής πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, οι μεγάλες αναμονές στα ιατρικά ραντεβού και τα τακτικά χειρουργεία, οι ανεξέλεγκτες δαπάνες, τα παρωχημένα μοντέλα διοίκησης, οι υπέρογκες ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία, εντάθηκαν και αναδείχθηκαν. Ειδικά  στην περιφέρεια και στα νησιά, οι ελλείψεις σε προσωπικό, δομές και εξοπλισμό είναι τραγικές. Με τον κορωνοϊό αποκαλύφθηκε το χάσμα που υπάρχει στην παροχή υπηρεσιών υγείας ανάμεσα στις υγειονομικές δομές του κέντρου και της περιφέρειας. Η κυβέρνηση, όμως, απέναντι στα κρίσιμα προβλήματα της υγείας προκρίνει μέχρι τώρα  εμβαλωματικές και πρόχειρες λύσεις. Η γεωγραφική απομόνωση   καθιστά τα νησιά «αδύναμο κρίκο» του συστήματος υγείας και η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας παραμένει αδρανής απέναντι στην υποβάθμιση της υγείας των κατοίκων τους. Παρακάμπτει  το γεγονός ότι η πλειονότητα των νησιών το καλοκαίρι πολλαπλασιάζουν τον πληθυσμό τους και αυτό από μόνο του αποτελεί μια υγειονομική πρόκληση. Το χειμώνα η σύνδεσή τους με άλλα νησιά ή την ηπειρωτική χώρα είναι δυσχερής, ενώ και οι διακομιδές ασθενών – όταν υπάρχουν μέσα μεταφοράς – είναι πολύ δαπανηρές. Επιπλέον, η τηλεϊατρική που θα μπορούσε να συμβάλει στην έγκαιρη διάγνωση και παρακολούθηση περιστατικών είναι ακόμα στα σπάργανα. Αυτή η προβληματική κατάσταση και η ανησυχία για εκπαιδευτική και εργασιακή στασιμότητα, αποτελούν λόγους που κρατούν τα νησιά και τους απομακρυσμένους προορισμούς εκτός προτίμησης των επαγγελματιών υγείας, αφού  παράλληλα απουσιάζουν ουσιαστικά κίνητρα από την Πολιτεία.

Tο πρόβλημα απαιτεί καταρχήν καταγραφή των υγειονομικών αναγκών,  αναδιοργάνωση και ενεργοποίηση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και επαρκείς προσλήψεις. Ο συνδυασμός της προκήρυξης θέσεων σε νησιά και απομακρυσμένες περιοχές με ουσιαστικά κίνητρα, όχι μόνο οικονομικά αλλά και εκπαιδευτικά και εργασιακής εξέλιξης, θα κάμψει τον φόβο των γιατρών για αποσύνδεση από την επιστήμη τους. Τα κίνητρα της περαιτέρω εκπαίδευσης, της εξειδίκευσης σε μεγάλα νοσοκομεία, των παροχών για την οικογένεια και τα παιδιά τους και ενός μισθού που θα καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες τους, κάνουν τις θέσεις σε τέτοιους προορισμούς πιο ελκυστικές. Η τηλεϊατρική επίσης μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην προστασία της υγείας των κατοίκων των νησιών και των απομακρυσμένων περιοχών.

-Διαβλέπετε, με βάση τις αποφάσεις της κυβέρνησης σχεδιασμό για ιδιωτικοποίηση των δημόσιων δομών υγείας; Τι επιπτώσεις θα είχε αυτή η προοπτική;

Η πολιτική της κυβέρνησης εν γένει και όχι μόνο στην υγεία, δείχνει ότι ευνοεί ξεκάθαρα τον ιδιωτικό τομέα, ενώ προωθεί και τις ιδιωτικοποιήσεις. Στον τομέα της υγείας αυτό το κάνει συγκεκαλυμένα, αφήνοντας τις υγειονομικές δομές χωρίς ενίσχυση, να υποβαθμίζονται και να απαξιώνονται. Ένα απαξιωμένο δημόσιο σύστημα υγείας, κατευθύνει αναγκαστικά στην αγορά υπηρεσιών υγείας από τον ιδιωτικό τομέα. Αυτή η προοπτική είναι σαφώς επιβαρυντική για το βαλάντιο των πολιτών, που ειδικά στις σημερινές συνθήκες με δυσκολία εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Η υγεία έτσι κινδυνεύει από βασικό κοινωνικό αγαθό και δικαίωμα, να γίνει πολυτέλεια για λίγους έχοντες και κατέχοντες.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής είμαστε θετικοί στη συνέργεια δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με στόχο την παροχή καλύτερων δωρεάν υπηρεσιών υγείας προς τους πολίτες. Το σύστημα υγείας εξάλλου συμπεριλαμβάνει και τους δύο τομείς. Θα πρέπει όμως να υπάρχει σαφής οριοθέτηση μεταξύ τους, καθώς στον ιδιωτικό υπάρχει ο γνώμονας του επιχειρηματικού κέρδους, διαφορετικές εργασιακές σχέσεις, διαφορετικοί κανόνες λειτουργίας.  Σε κάθε περίπτωση, o ιδιωτικός τομέας πρέπει να λειτουργεί συμπληρωματικά και υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο του δημόσιου τομέα υγείας.

Όσον αφορά στις επιπτώσεις που θα είχε η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων δομών, αρκεί να δούμε ποιον ρόλο έπαιξε στην πανδημία ο δημόσιος τομέας υγείας και ποιον ο ιδιωτικός. Το ΕΣΥ ήταν αυτό που σήκωσε το κύριο βάρος, παρά την υποστελέχωση και τα δομικά του προβλήματα. Ο ιδιωτικός τομέας υπήρξε απρόθυμος και συνέβαλε κατά περίπτωση, κυρίως στην αντιμετώπιση non covid-19 περιστατικών. Ένα δυνατό και επαρκές δημόσιο σύστημα υγείας αποτελεί στυλοβάτη της υγείας των πολιτών και εγγύηση για την προστασία της. Χρειάζεται να το ενισχύσουμε, ώστε να μην μετατραπεί σε ένα προνοιακό σύστημα μόνο για τους φτωχούς και αδύναμους και όχι για όλους πολίτες, ένα σύστημα με χαμηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας.